Aan de slag met de Pomodoro-techniek

Ik merk dat de Pomodoro-techniek een handige methode is om gefocust met één ding bezig te zijn. Superhandig tegen afleiding en voor het afkrijgen van dingen.

Deze artikelen gaan uitgebreid in op de techniek: waar het vandaan komt, hoe je het voorbereid en hoe je omgaat met afleiding.

Zo ontstond de slogan “Er gaat niets boven Groningen”

“Er gaat niets boven Groningen” past volgens mij uitstekend bij Groningers omdat ze dit ten diepste voelen en het tegelijk trots is zonder overdrijven. Om die reden ben ik altijd een beetje huiverig voor Groningers die met hun vlag zwaaien. Dat komt nooit voort uit trots.

Steven Radersma schreef op de website van RTV Noord een mooi verhaal over de ontstaansgeschiedenis van deze iconische slogan.

Jezelf in dienst stellen van anderen

We cannot forget that at the core of what we do and why we are here is people. Our job is to make their lives better. Our job is to be of use. Our job is to do this even if we are met with ingratitude, obstacles or attacks. Our job is to do good and be patient even if our bosses give us contrary orders, even if the system has become corrupt or strayed from its charter.

https://dailystoic.com/how-can-you-lighten-the-load-for-others/

The New Normal

Comedy die doet denken aan een Modern Family zonder de interviewtjes, maar met fijne, scherpe en geestige dialogen over een homostel dat een alleenstaande moeder vraagt hun kind te dragen.

Hij viel me op vanwege ‘het nieuwe normaal’. Had zo een serie uit 2020 kunnen zijn in plaats van 2012. Kwam op mijn pad dankzij de goede smaak van mijn kinderen. En hun voorliefde voor Andrew Rennalls.

The New Normal

“Een schrale troost is dat er op sociale media nog toevallige oploopjes ontstaan, zoals over een filmpje van een vuurbal”

Wat ik na maanden thuiswerken het meeste mis, zijn de toevallige ontmoetingen. De onderzoeker uit een andere vakgroep die je tegenkomt in het trappenhuis en die je vertelt over een interessant boek. De volkomen onbekende waar je naast belandt tijdens een conferentiediner en waarmee je binnen vijf minuten praat alsof je oude vrienden bent. De student die in een pauze terloops iets persoonlijks vertelt, waardoor je ineens de perfecte stageplek weet voor die persoon. De beleidsmedewerker die je in de wandelgangen van het academiegebouw snel op de hoogte brengt van de laatste
roddels.

Lees de hele column van Ionica Smeets