Zwaar werk moet je slim aanpakken

Dus je moet niet in de zomer een stuk tuin omspitten. De grond laten liggen tot het voorjaar en er dan pas een definitief plekje voor vinden. Dat kan handiger.

Aan de andere kant geeft het wel veel voldoening. En stramme spieren, een versleten rug en verloren uren waarin je iets beters had kunnen doen. Maar mij hoor je niet klagen, want het werk is klaar.

Kansberekening has it in for me

Ik geloof niet in kansberekening. Kansberekening geeft aan hoe waarschijnlijk het is dat iets gaat gebeuren. Neem nou het weer. Op teletekst staat dat er morgen 70 procent kans op een bui is. Het kan dus morgen regenen, maar dat hoeft niet. Dus is daarmee de kans weer gewoon 50-50. Daarom heb ik altijd een paraplu in de auto liggen.

Ik kies altijd de verkeerde!
Ik krijg nooit gelijk bij talentenjachten waar ge-smst mag worden. Al blijven er twee over, ik kies altijd de verkeerde. Dan is het opeens geen 50-50, maar 0-100. Nog nooit heeft mijn favoriete Idol gewonnen en mijn tent is altijd tob. Bovendien kies ik bij Wie is de mol altijd de verliezer in plaats van de winnaar of de mol. Kansberekening has it in for me, zoals ze spaghettiwesterns altijd zeggen.

Ik wil feiten!
Daarom probeer ik mij zo veel mogelijk aan de feiten te houden. Want feiten liegen niet. Tenzij ze leugens zijn natuurlijk.

Verdertig: Van 30 word ik niet verdrietig

Over een paar uur ben ik 30. Dat is heel zielig voor mijn omgeving, want daar is iedereen een stuk drukker over mijn verjaardag dan anders. Ik vond zelf de leeftijd van 27 jaar erg spannend, omdat de gemiddelde rockgelende dan het loodje legt.

Veel mensen vinden mij nu definitief niet jong meer. Daar zit wel wat in, maar als je inmiddels een hypotheek, stationwagon, nieuwbouwhuis en 2 dochters hebt, dan heb je je vroege jeugd toch echt wel achter je gelaten. Op de levensladder ben ik wat dat betreft inmiddels zo gepokt en gemazeld, dat een paar getallen mij niets meer uitmaken.

Ik ben misschien niet jong meer, maar dat betekent niet dat mensen mij niet meer jong vinden. Gisteravond nog. Ik was bij een klantenpanel met jonge mensen. Ik was daar aanwezig uit hoofde van mijn functie (ik laat het even duur klinken, u heeft het door merk ik) en niet om geïnterviewd te worden. Toch zagen de mevrouw van het onderzoeksbureau mij aan voor een deelnemer. Omdat ik er nog zo jong uitzie.

Die midlife-crisis-Harley kan nog even in de showroom blijven staan.

Met die gitaren de lucht in!

Vrijdag ben ik naar The Presidents of the United States of America geweest. Berry nice :). Kid Carpet stond in het voorprogramma. Erg grappig om iemand muziek te zien maken met speelgoed. De avond werd geopend door een japans metalbandje dat het leuk vond om hun gitaren heel hoog in de lucht te houden.

Presidents – Peaches

Kid Carpet

Electric Eel Shock