Top 2000 (2007)

Ede Staal – ‘t Het nog nooit zo donker west
Jazzpolitie – Liefdesliedjes
Henk Westbroek – Zelfs je naam is mooi
Acda en de Munnik – Als het vuur gedoofd is
De Dijk – Bloedend hart
Frans Halsema – Voor haar
Frank Boeijen – Zeg me dat het niet zo is
Hans de Booij – Annabel
Van Dik Hout – Stil in mij

Herman Finkers

Ik had Herman Finkers nog nooit in het echt gezien. Toen hij met pauze ging had ik uberhaupt nog nooit een schouwburg van binnen gezien en daarna hield zijn pauze maar aan.

Je kunt zijn humor leuk vinden of niet, Herman Finkers blijft sympatiek. Wat mij betrfeft zo sympatiek dat hij op 1 staat in mijn lijst van “favoriete buurmannen die waarschijnlijk nooit bij mij in de straat zullen wonen”. Je kunt niet alles hebben.

Maar wel, een overigens felbegeerd, kaartje voor zijn voorstelling. Herman Finkers is een stuk serieuzer geworden. Niet minder grappig, maar ze gaan over zwaardere onderwerpen. Die daardoor schijnbaar luchtig worden, trouwens. Zijn typische humor blijft overigens als een paal boven water staan. Wat me opviel was dat hij het een stuk meer over seks heeft. De geslachtdelen vlogen me bij tijd en wijle om de oren.

Ik heb een geweldige avond gehad. Een avond die hij in stijl afsloot met een geweldig sterk slotnummer waarin hij duidelijk dieper gaat dan de meligheid die we vroeger van hem kenden.

Winkelcentrum

“Pappa? Mag ik naar speeltuin?” Marit kijkt me aan. Ze houdt haar hoofd een beetje schuin.
“We gaan eerst even een broodje eten. Straks.”

Ik vraag me af waarom een mannelijke serveerster een ober wordt genoemd. De man die net onze bestelling heeft opgenomen, kan ik moeilijk een ober noemen. Hoogstens een serveerder in zo’n outfit. Eleanor hannest met Elke. Die vindt niet eerlijk dat ze nu op mamma’s schoot moet stilzitten als ze al twee uur heeft liggen slapen en door het winkelcentrum is geduwd in haar buggy.

Eleanor deelt het puddingbroodje. Ze houdt een oogje in het zijl bij Marit en ik voer Elke. Tussen de happen door kijk ik naar de twee verkopers van krantenabonnementen die iedere zaterdag op dezelfde plek staan. Ik vraag me af hoe dat uitkan. Het zijn telkens andere jongeren, dus ze zullen wel niet te veel krijgen.

Het broodje van Eleanor is op. Dus ruilen we. Ik mag eten, zij neem Elke. De meisjes zijn allebei een beetje hangerig. Eleanor voelt zich ook niet echt fit. Ik heb net een grote koffie op, dus ik ben tiptiop. Alleen mijn blaas is vol.

Na de speeltuin en de drogist gaan we op weg naar de auto. Marit zit nog even op Bert en Ernie bij de Blokker en op het paard bij de dierenwinkel. Elke buggiet.

In de auto vallen de meisjes in slaap.