Fiets

Voor het eerst in dik twee jaar ben ik op de fiets naar mijn werk geweest.

Meer zeg ik daar niet over, want je weet nooit of het weer gebeurd en ik wil jullie de ruimte laten voor loftuigingen. Alvast bedankt.

Maandag De Dertiende – Verdwaald in Zwolle

Als je een navigatiesysteem zou vergelijken met het richtingsgevoel dat ik vandaag had, dan kun je het het beste omschrijven als DomDom No! Als ik naar een onbekende bestemming moet, heb ik dertien routeplanners nodig om te arriveren!

Door twee verkeerde afslagen na elkaar te nemen heb ik een half uur te veel van Mooi Zwolle mogen genieten. Ik denk dat mijn kompas geijkt is op de Martinitoren, want de terugweg ging vlekkenloos.

Voltaire of het voordeel van frans in je pakket

voiltaire.jpg

Een jongen die op het Havo ervoor kiest examen te doen in frans heeft de meisjes voor het uitkiezen. Ik ben daar een sprekend voorbeeld van. Helaas, merkte ik al gauw dat de meisjes jou ook moeten kiezen. Je mag dan wel accentloos Je t’aime kunnen zeggen, als daar een Mais, je ne t’aimerai jamais! op terugkomt, dan had je net zo goed duits kunnen blaffen.

Gelukkig kan ik wel zeggen dat ik Sartre, Maupassant, Voltaire, Molliere en Flaubert heb gelezen. Dat doet het gek geoeg altijd wel goed. Terwijl ik van, bijvoorbeeld, Candide van Voltaire alleen de clou kan navertellen. Het moraal van het verhaal is als volgt: Zoals het klokje thuis tikt, tikt het nergens, maar je moet er wel overal voor geweest zijn.

A demain!

Knap kak

Het gebouw waar ik werk is splinternieuw. Ik werk op de elfde en bovenste verdieping. De architect heeft bedacht dat het penthouse moet lijken op een trapezium met de brede kant boven. Als je beneden staat en de ramen spiegelen voldoende, dan kun je door een verrekijker controleren of je haar goed zit.

Even voordat ik vanmiddag naar huis ging, ontdekte ik vogelpoep op een van de ramen. En dat is gewoon onmogeijk! Een vogel vliegt, poept en het valt bovenop iemands hoofd. Dat zijn de wetten van de zwaartekracht en voluminerende vogels. Die lijster flink aan de schijt geweest zijn.

Als architect zou ik daar enrom van balen. Je bedenkt een gebouw, het staat een paar maanden dan haalt een of ander beest met vleugels het in zijn hoofd erop te kakken. Ik pak toch ook geen ladder om vogelhuisjes onder te schijten? In wat voor wereld leven we in ‘s hemelsnaam!