Ik heb het 3e seizoen van Star Trek: Enterprise (ENT) uitgekeken. Tot nu toe is het het beste seizoen. Al eindigden ze hem met een beroerde cliffhanger.

ENT is maar kort in Nederland op televisie geweest. Door slechte kijkcijfers werd hij snel van de buis gehaald. Ik moet toegeven dat ik ook na 3 afleveringen ben afgehaakt. Ik was hypermoderne ruimteschepen gewend en nu gingen ze terug naar meer dan een een eeuw voor captain Kirk. Met een spartaans en donker ruimteschip dat net aan warp 5 aantikt.

Iedere serie heeft opstarttijd nodig. ENT heeft uiteindelijk 4 seizoenen gekregen. Tijdens het 3e seizoen kregen de schrijvers voor het eerst lekker grip op een verhaallijn en dat zorgde voor een mooie stabiele reeks kwaliteitsafleveringen. Ze maakten geen op zichzelf staande afleveringen meer, maar werkten met een verhaallijn die een heel seizoen duurt.

De verhaallijn is eigenlijk heel simpel: de aarde wordt bedreigd door een alles vernietigend superwapen. De crew moet het vinden en vernietigen in een onherbergzaam stuk ruimte. Je raadt het al: aan het eind van het seizoen – na 24 afleveringen – lukt het. Je verwacht dan een tickertape parade, maar niets is minder waar. Na de vernietiging van het wapen, komt er een enorme plottwist waardoor de crew nog lang niet thuis is. Ik baalde als een stekker.

Het is wel te verklaren. Seizoen 4 stond op losse schroeven. Er moesten eindes bedacht worden. Eentje voor als de serie zou stoppen en eentje als hij toch nog door ging. Maar dat mocht natuurlijk niet te veel kosten. Ik schat in dat de laatste 3 scenes van de laatste aflevering 2 keer zijn geschoten. Niet echt veel ruimte om er een lekker eind aan te breien.

Nu moet ik dus nog even de eerste 2 afleveringen van seizoen 4 afkijken om de hele verhaallijn af te ronden. Ik heb alleen niet veel zin in een alien in gestapo-uniform.