Press "Enter" to skip to content

“Zo maar even een boompje halen”

Loom en voorspelbaar. Dat is de periode tussen Kerst en Nieuwjaarsdag voor mij. De tijd lijkt even stil te staan. Ik hou ervan.

De muziek op de radio staat te voren vast. Kerstnummers, die er altijd al geweest lijken te zijn, worden opgevolgd door de Top 2000. Muziek waar ik steeds sterker een herinnering aan deze tijd van het jaar van krijg.

Je kunt de hele week uittekenen. Van de twee Kerstdagen die langzaam naar Oudjaar kruipen. Om de laatste dag razendsnel over te gaan in het nieuwe jaar. Alsof iemand in de ochtend van de 31e op “vooruit spoelen” drukt, om het maar te hebben gehad. Dat oude jaar is mooi geweest.

Als kind viel me dat al op.

Bij het opstaan wist ik precies hoeveel uren en minuten er nog in het oude jaar zaten. Steeds als ik naar de klok keek, maakte ik het sommetje opnieuw en voelde ik er het mijne van. Bewust van het verstrijken van de tijd.

Het gevoel van ontspannen het nieuwe jaar inrollen voelde ik ooit extra vroeg dankzij Daniël Lohues. Hij tweette vlak na Sinterklaas: “Plaat is af. Zo maar even een boompje halen”. Ik wenste op dat moment vurig dat mijn plaat ook snel af was. Het gevoel van vrijheid dat ik erbij had was intens.

Gelukkig ben ik tegenwoordig vrij tussen Kerst en Oud en Nieuw. Een luxe, zo’n dikke week vrij. Ik hou ervan.

One Comment

Geef een reactie