Veel republikeinen grijpen de troonswisseling aan om te morren over de monarchie. Hun goed recht. Maar de uitdrukking “Het is 2013” klinkt meer als gecalimero dan als een serieuze poging om iets in ons land te veranderen. Toch ben ik het in principe met ze eens. Ons staatshoofd zou democratisch gekozen moeten zijn. Maar ik ben voor een republiek op menselijke gronden.

Aan de andere kant doen we het al eeuwen zonder. En ondemocratisch zou ik ons land niet willen noemen. Want: alle problemen in ons land die zijn te wijten aan de wettelijke en uitvoerende macht worden veroorzaakt door democratisch gekozen medeburgers. De vorst heeft daar bijzonder weinig invloed op. De invloed van de nieuwe koning is kortgeleden zelfs kleiner geworden.

Bovendien worden problemen in ons land met veel inspraak opgelost. De grootste organisaties van werkgevers en werknemers hebben bijna rechtstreeks invloed op een deel van het regeringsbeleid. En de eerste Nederlander die uit dat oogpunt heeft kunnen stemmen op de heren Heerts of Wientjes moet ik nog tegenkomen.

Maar ik vind wel of geen monarchie een principieel punt. Maar ik kan eigenlijk geen reden vinden waarom. Of toch wel?

Jazeker. Bij de geboorte van prinses Amalia vroeg ik mij af of we haar de monarchie moesten aan doen. Het klinkt misschien mooi: geboren worden als prinses. Maar je leven ligt bij de conceptie al vast. En als ze uit eigen wil een andere kant op wil met haar leven, dan, dan zadelt ze haar jongere zus ermee op. De druk om haar lostbestemming te vervullen moet gigantisch zijn.

Mijn reden om tegen de monarchie te zijn ligt dus op het menselijke vlak. We overtreden als volk het fundamentele mensenrecht van Amalia om in vrijheid over haar eigen lot te beschikken en te doen wat ze wil.