Met Sinterklaas doen honderdduizenden mensen hun best op een mooi, grappig of persoonlijk gedicht. In negen van de tien gevallen eindigt het voorlezen in gehakkel en gestuntel, omdat het voor het eerst gelezen wordt en het bovendien meestal staat opgeschreven in een onleesbaar dialect van het spijkerschrift. De gever van het cadeau weet precies wat er met de rijmelarij bedoeld wordt en wanneer je op welk zinsdeel het beste de klemtoon kun zetten.

Waarom, oh waarom, laten wij het dan ook toe dat onze pennevruchten door de ontvangers van de surprise voorgelezen worden? Het is toch veel leuker om voor te dragen? Je kunt op de juiste momenten iemand wel of niet in de ogen kijken en, last but zeker not least, je kunt alle eer voor je huisvlijt opstrijken.

En dan moet het cadeau nog uitgepakt worden!