Ik heb een functionerend weblogapparaat. Toch lukt het mij al een tijd niet om iets interessants te tikken. Best frustrerend als je je sinds een maand weer officieel webredacteur mag noemen. Mensen die het kunnen weten vinden dat Ik lijd aan een soort privé-writers block. Of iets dergelijks, ik weet het niet zeker. Maar ik weet het anders ook niet!

Het irritante is dat ik wel ideeen heb. In de auto. Op het toilet. Drie kwartier na mijn bedtijd. Tijdens Gilmore Girls. Voor de kassa van de Gamma. En, zoals nu, als ik aan het wachten ben bij de kapper. Gelukkig heeft mijn digitale agenda/fotocamera/spelcomputer een speciale telefoneerfunctie én een qwerty-toetsenbord, zodat ik even kan tikken als de vijf wachtenden voor mij geholpen worden.

Om mijn zietebeeld te overkomen heb ik besloten ieder weekend een column te schrijven. Niet zomaar een wekelijks stukje, maar een heuse verkapte sollicitatie bij Viva of Flair. Door mijn schrijversblokkade heb ik nog geen leuke onderwerpen gevonden. Bovendien was er in mijn bovenkamer niet genoeg processorcapacitijd, omdat ik het tekstje dat bij mijn foto boven de column moet komen.

Bjorn (27) is webredacteur en woont samen met vriendin Eleanor, dochter Marit en katten Rosso en Copita. Iedere week doet hij verslag van zijn avonturen in zijn nieuwbouwwijk.

Het nadeel is dat ik nu een belofte doe die ik misschien niet nakom. Gelukkig is het plan om voor Tiepvoud abonnementsgeld te vragen verdwenen in de diepste la van een kast die al lang op de schoothoop ligt. Ik denk dat het wel goed komt. Het schrijven van een wekelijkse column geeft de week een bepaalde spanningsboog. Op dag 1 ben je blij dat de vorige klaar is. Dag twee en drie zijn compleet zorgeloos. Op dag 4 of 5 moet je eigenlijk al een idee hebben. Dag 6 is voor gezonde stress. Op dag 7 schijt je hem zo, dat je er vanzelf een leuk stukkie uitpoept.

Ik weet wat ik doe. Hoop ik.