Ik had mijzelf een labelwriter beloofd. Het GTDbord hangt nu 3 dagen keurig aan de muur, maar de blaadjes hangen op willekeurige plekken. Met labels als “Eerstvolgende actie”, “Boodschappen” en “Stuff” gedragen ze zich vast beter. Hoewel “Eerstvolgende actie” me nu een beetje vreemd aandoet. Dat moet ik vast uitleggen; zaterdag op mijn verjaardagsfeestje.

Maar goed. Ik had mijzelf een labelwriter beloofd. De Bruna had er één in de aanbieding. En die wilde ik hebben. Dus liep ik een kwartier voor koopavondsluitingstijd door het winkelcentrum. Midden in een open plek – die ook als terras dient – staat een boompje. Ik geloof dat ze zoiets in de wereld van de architectuur “een stukje groen” noemen. Dat is ook precies wat het is: Een stukje groen op een woestijn van plavuizen. Twintig stappen na het boompje is de Bruna.

“Er staat deze week een labelwriter in uw folder” zeg ik hoopvol tegen de verkoopmeneer. Hij kijkt mij een beetje bevreemd aan omdat ik het over zijn folder heb. Ik weet ook wel dat hij het foldertje niet zelf gemaakt heeft. Hoewel ik het wel een klein beetje hoop.  Op een klein drukpersje in het kamertje met “Privé” op de deur. Ik stel me dan zo voor dat in dat kamertje ook de deur naar het toilet is.

Ik reken de labewriter af. En ik denk aan de nagels die ik nodig heb om het plakstripje los te krijgen van het labeltje “Eerstvolgende actie”. Gaat niet lukken.