Het gebouw waar ik werk is splinternieuw. Ik werk op de elfde en bovenste verdieping. De architect heeft bedacht dat het penthouse moet lijken op een trapezium met de brede kant boven. Als je beneden staat en de ramen spiegelen voldoende, dan kun je door een verrekijker controleren of je haar goed zit.

Even voordat ik vanmiddag naar huis ging, ontdekte ik vogelpoep op een van de ramen. En dat is gewoon onmogeijk! Een vogel vliegt, poept en het valt bovenop iemands hoofd. Dat zijn de wetten van de zwaartekracht en voluminerende vogels. Die lijster flink aan de schijt geweest zijn.

Als architect zou ik daar enrom van balen. Je bedenkt een gebouw, het staat een paar maanden dan haalt een of ander beest met vleugels het in zijn hoofd erop te kakken. Ik pak toch ook geen ladder om vogelhuisjes onder te schijten? In wat voor wereld leven we in ’s hemelsnaam!