Apple heeft iets nieuws bedacht. Een hele grote dunne iPhone waar je niet mee kunt bellen. Dat hoeft ook niet, want ik bel eigenlijk veel te weinig met de mijne. En dan kun je er nóg uren per dag zoet mee zijn. Hij is alleen zo groot.Ik zag Steve Jobs ermee in handen staan. Hij is zo groot als een fotolijstje. En met die stockfoto als wallpaper lijkt hij erg op een fotolijstje dat bij de plaatselijke schoolfotograaf in de vitrine ligt. Het lijkt speelgoed waar het kind nog te klein voor is.

Kijk, als het echt een grote platte iPhone is, dan is het bij voorbaat al een beregeil apparaat (excusez-moi le mot). Dat staat buiten kijf. En ik wil hem natuurlijk graag hebben. Ik zie er een soort thuisagenda schrap mediacenter schrap leesplankje in. Ik zie hem hier al op tafel liggen.

Dan moeten we natuurlijk wel goed oppassen dat de kinderen er niet mee aan de haal gaan. Ik heb het wachtwoord op mijn iPhone al moeten veranderen omdat Elke voor me aan het twitteren was. Het is ook verstandig om hem een flink eind uit de buurt van bekers drinken te houden. Het gaat er zó overheen.

Voor de rest zitten er genoeg voordelen aan om hem  aan Eleanor te ‘verkopen’. En anders krijgt ze hem gewoon van mij. Huwelijkscadeautje.

Heb ik aan het altaar wat te doen :p