Ik heb géén schrijversblok

Ik weet even niets te bloggen. Da’s een vreemd en leeg gevoel. Weken – maanden! – kwam de ene na de andere blog uit mijn mouw.  Maar nu komt er niets. Hoe hard ik ook schud. Wat doe je daar aan?

Je schrijft eerst minder vaak. En dan komen er van zelf een paar dagen achter elkaar zonder. Dat is niet erg. Ik heb de afgelopen tijd wel belachelijk veel geschreven. Onder zelfopgelegde druk. Het is een paar keer voorgekomen dat ik vlak voor middernacht nog iets snel tikte.

Voor de rest ga je gewoon door. Je blijft nadenken over wat je wilt schrijven. En je blijft schrijven. Want een schrijversblok bestaat niet. Een timmerman heeft geen timmerblok, een stukadoor heeft geen stucblok en schrijver dus geen schrijversblok.

Dat heeft Kluun gezegd. En dat ben ik met hem eens. Daarom – als allerlaatste middel – een stukje waarom ik geen schrijversblok heb.

11 Comments

Add yours →

  1. @BjornFranke Misschien helpt een paracetamolletje. Is bij mij bijna overal goed voor. Of anders……bier?

  2. Nee, dat heb je ook niet. Ik weet alleen niks als ik omval van de slaap, voor de rest komt er altijd wel iets. En anders schrijf ik over niets, inderdaad.

  3. Over niets schrijven is nog moeilijker dan over iets te schrijven.
    Over niets schrijven is een kunst.

  4. Ik heb nog wel ergens een oud kladblok liggen.

  5. Ach, ik zit met het probleem dat ik er makkelijk vijf stukjes uit zou kunnen rossen, maar totaal geen tijd heb.
    En dat is kut.

  6. @Mack, Je stukjes zijn altijd erg uitgeslapen
    @Kwebbel, Ik plaats morgen een stukje zonder tekst 🙂
    @Xiwel, stuur hem op!
    @David, Ros ze er vooral uit!

  7. Ik ben weer bezig hoor. Had vanmorgen zowaar even tijd om alle frustraties eruit te gooien. Mooi is dat.

  8. Schrijven met je kadaver Bjorn! Ik reken op je!

Geef een reactie