Het gaat om de bubbeltjes

Ik kijk graag naar mensen. Dit gebeurde afgelopen zomer om een warme dag. Twee Friezen staan naast elkaar.

Fries I spuugt.
Fries II: “Da’s niet ver.”

Fries I: “’t Gaat niet om de vérte. Gaat om bubbeltjes.”
Fries II: “Van die belletjes als die op de grond ligt.”

Fries I: “Ja, van die bubbeltjes die dan langzaam weggaan.”
Fries II: “Met van dat witte spul daartussen.”

Fries I: “Zo’n fluim is een pure poëzie. Het vliegt door de lucht en komt met een splut neer. De bubbeltjes poppen langzaam stuk voor stuk tot er een half-doorzichtig goedje overblijft. En dat verdampt dan in de zon.
Fries II: “Recyclen is eigenlijk best wel mooi.”

Fries I: “Da’s leuk, maar het gaat om de bubbeltjes.”

6 Comments

Add yours →

  1. Dit is nou eens echte poëzie. Heel gevoelig.

  2. Haha! Inderdaad.
    Heel gevoelig.
    Kwetsbaar.
    Aangeraakt.

  3. Inderdaad Emma.
    Kwetsbaar.
    Aangeraakt.

  4. Ach ja, Friezen. Je moet wat he.

  5. Mooi dat jullie dat ook zien.

Geef een reactie