Press "Enter" to skip to content

Henk en Ingrid wachten op de pers

Zaterdag 24 april. De day after the night before. Henk en Ingrid zitten er helemaal klaar voor.

“Heb je nou alweer koffie gemaakt?”
“Het zit al een uur in de thermos. Ik snap ook niet waar ze blijven.”

Zuchtend pakt Henk de Telesport erbij. Hij mokt wat. Ingrid schenkt koffie bij.

“Nee, niet nog meer koffie. Zie ik eruit als een koffieboon of zo?”
“Ik kan toch geen kannen blijven weggooien omdat het te lang staat? De ratten hebben al 3 liter gehad, Henk. We horen ze vanavond door het riool stuiteren.”
“Ik heb wel zin aan een bakkie thee.”
“Zo’n Marokkaans bakkie, zeker. Met een suikerbiet aan suiker erin. Je kunt net zo goed direct 5 keer per dag richting Mekka bukken.”
“Ik wil gewoon niet nóg een koffie.”
“Dat bukken kunnen je knieën ook niet hebben! Dus, hier heb je er een koekje bij. En ik wil er niets meer over horen.”

In de keuken gooit Henk zijn koffie door de gootsteen. Hij zet de waterkoker aan. Het water borrelt. Henk kijkt naar buiten. Hij zucht.

De waterkoker pingt. Een jongeman loopt naar de deur en belt aan. Terug aan de koffietafel hoort hij geschreeuw uit het halletje.

“Ga terug naar je vuile linkse kerk. Laat je lekker pakken door een kamaraad.”

Henk zucht weer bij het raam.
“Geert had pers beloofd.”
“Het ligt niet aan Geert. Die vuile media laten ons links liggen. Links laten liggen. Dat zegt eigenlijk al genoeg!”

Ingrid draait haar hoofd af. Ze veegt snel een traan af. Henk mag het niet zien.

2 Comments

Geef een reactie