Volgens mij zijn er binnekort gemeenteraadsverkiezingen. Als ten minste ik de verduisteringspapieren her en der voor de ramen moet geloven. Balkenende, Bos, Van der Laan en Marijnissen zijn niet van de beeldbuis te branden. Dat is juist het probleem met het kiezen van een nieuwe gemeenteraad. Haagse politici spingen in de volgspot, ik heb geen Groningse lokale politicus gezien en ik weet ondertussen niet waar ik op moet stemmen. Als ik heel eerlijk ben, kan het mij ook niet bijzonder veel schelen. Ik heb er geen mening over.

In het Dagblad van het Noorden las ik dat de Groningse VVD zichzelf op de borst klopte omdat ze verantwoordelijk waren voor de bouw van de Euroborg. Waarom hebben ze dat niet veel eerder gedaan? Van D66 kreeg ik een flyer met het hoofd van de lijsttrekker. Het CDA stuurde zelfs een folder met foto’s, zodat je, als het echt niet weet, de knapste of lekkerste kunt kiezen. Maar ach, het blijft het Christelijk Democratisch Appél, dus hoe lekker kan het zijn?. En de Christen Unie had alleen geld voor een bord in het weiland tussen Groningen en Hoogkerk. Ik weet het nog steeds niet.

De Stemwijzer maakt mij alleen maar erger in de war. Mijn landelijke voorkeur is PvdA, maar die komt in Groningen volgens hen bij mij als laatste uit de bus. D66 en CDA, in godsnaam, als beste. Maar als ik eerlijk ben, dan vond ik de vragen die Stemwijzer stelt lastig. Allemaal zaken waar ik nooit over nagedacht had. Van afvalstoffenheffing en rioolbelasting weet ik alleen hoe je het moet betalen. Maar om nou te kiezen voor de eerste de beste flapdrol die ze wil verlagen, dat vind ik een beetje raar. En als ze me vragen of ik dagelijks gymnastieken belangrijk vind, dan zeg ik acuut NEE omdat ik bang ben zelf in de ringen te moeten.

Maar, zeuren dat je niets van gemeentepolitiek weet is te makkelijk. Democratie is geen Big Mac die je met een snelverdiende euro scoort in een drive-inn. Als mij eens in de vier jaar wordt gevraagd wie mij moet vertegenwoordigen, dan moet ik van die gelegenheid gebruik maken. En je mag dan verwachten dat ik tijd steek ik het kiezen voor een partij, persoon of blanco. Kiesstress is een luxeprobleem.