Ik dribbelde een beetje door het winkelcentrum. Met een brood en een pak magere melk (vetvrij) in mijn handen. Het was koopavond en we hadden 2 boodschappen nodig. Er hing een impulsaankoop in de lucht.

De Bruna. Ik kom er graag. Een beetje kijken naar boeken. Neuzen in tijdschriften. Über-relaxed kuier ik door de winkel. Kijken. Kijken. Niet kopen. Boekje in de hand. Flaptekst lezen. Boekje weer terug. Hoogtepunt: een boekje met de songteksten van Ede Staal. Goed voor op een verlanglijstje.

Ik steek over naar een jeanswinkel. Er zijn wat koopjes. Maar dan moet ik passen. En daar heb ik geen zin in. Binnen 10 minuten gaat de winkel ook al dicht. Ik heb een spijkerbroek nodig. Maar die hebben ze niet in mijn maat.

Achterin staat een rek met andere koopjes. Wat bijouterietjes en sjaals. De winkel is in de lengte verdeeld in een mannen- en vrouwengedeelte. Ik denk eerst dat de vrouwen het achterste gedeelte zich hebben toegeëigend. Ik zie dat de sjaals geen vrolijke kleurtjes hebben. Het zijn van die metroseksuele PLO-sjaaltjes.

Ik besluit dat ik er eentje nodig heb. Ik heb er altijd al eentje nodig gehad. Wat heb ik 32 jaar zonder gedaan? Voor €5 helemaal.