Het is een tijd geleden dat ik Bieslog heb gelezen.

De constructie kan ik me ook nog herinneren.
Voor de binnenkant van de huiskamerramen was een touw gespannen, waaraan het zware gewicht was bevestigd. Als een inbreker zou binnendringen, schoof het touw van een spijker en viel het koperen gewicht in een op de vloer geschroefde lampfitting, die met elektriciteitsdraad aan een batterij was verbonden.
Het gewicht bracht het contact tot stand en de stroom deed een elders in de kamer opgestelde alarmbel rinkelen.

Iedere avond spande mijn vader het touw voor de ramen en hing hij het gewicht op scherp.
Nooit is er bij ons ingebroken. Nooit is het alarm afgegaan.

Jarenlang heb ik gedacht dat wij van onraad niets te vrezen hadden, omdat de inbrekers werden afgeschrokken door mijn vaders veiligheidsinstallatie.

Dat is natuurlijk onzin, maar ik wil er toch graag in blijven geloven.