Dromen van een .44

Ik ren keihard een kamer binnen. En ik duik over een bank om er achter te kunnen schuilen. Precies op tijd. Want de bank houdt de eerste kogel tegen. Kogels twee en drie maken gaten in de muur achter mij.

Ik wil mijn pistool pakken. Maar ik heb hem niet bij me. Heel logisch, want ik heb geen pistool. Belangrijke les: als je leven als een film aan je voorbij flitst, ben je nog geen Bruce Willis in Die Hard.

Mijn belager staat voor me. Ik kan niets. Hij zegt ‘Pauw’. Ik krimp in elkaar en ik word wakker.

Is het nou zo moeilijk om een pistool in je droom erbij te fantaseren?

1 Comment

Add yours →

  1. Ja, dat is moeilijk. Ik vind het al moeilijk om in een droom 50% van mijn normale sprintsnelheid te bereiken.

Geef een reactie