Cold-turkey, baby!

Ik ben vorige week donderdag cold-turkey gestopt met cafeïne. Een week lang heb ik alleen maar water, thee en cafeïnevrije koffie gedronken. En dat bevalt behoorlijk goed. Ook toen ik vanmorgen toch weer een bakje echte koffie kreeg.

Ik heb wel even flink moeten afkicken. Dat klinkt misschien gek, maar ik was blijkbaar behoorlijk verslaafd aan koffie. De eerste dag werd ik om een uur of twee enorm moe. Op de 2e en 3e dag heb ik zelfs een klein tukje gedaan.

Ik ben drastisch gaan minderen met cafeïne omdat ik las dat je al van 1 of 2 koppen koffie op een dag verslaafd kunt worden. Daar schrok ik van. Ik wil de touwtjes een beetje in handen houden. Bovendien las ik dat het drinken van koffie in dat geval niet helpt. Je krijgt meestal een kleine opkikker van koffie, maar dat gaat dan niet op. Je hebt het juist nodig om op gang te komen. Zonder koffie ben je dan niets.

Gelukkig ben ik nu weer heel wat. Ik word ’s morgens makkelijker wakker. Ik ben ’s avonds actiever. En de middag kom ik de laatste dagen een stuk beter door. Maar ik baalde wel een beetje van dat ene kopje koffie. Gelukkig deed ik al een week zonder – en dan ben je lichamelijk afgekickt – maar ik had het graag wat langer volgehouden. Ik had alleen al ja gezegd tegen een kop koffie voordat ik om thee kon vragen.

En volgens mij heb ik de hele middag plezier van dat ene kopje gehad.

4 Comments

Add yours →

  1. Grappig, eindelijk (h)erkenning. Ik probeer zelf namelijk al jaren met koffie te stoppen, en het lukt me niet. Ik drink niet eens zoveel, hooguit drie mokken op een dag, maar het schijnt dat de één gevoeliger is voor de verslavende effecten dan de ander. Weet ook dat sommige mensen helemaal niets merken als ze een dag geen koffie drinken, zelfs niet als ze normaal veel koffie achterover slaan. Ben zelf al vaak gestopt met roken, maar stoppen met koffie heb ik tot nu toe nooit langer dan een dag of drie, vier volgehouden. Ik kan dan alleen maar slapen, word depressief en m’n hoofd is één grote dichtgeslipte mistbak.

    Het klopt inderdaad dat caffeïne op den duur de stof in je hersenen ‘vervangt’ die je slaap- en waakritme regelt. Daardoor wordt je er – als je daar gevoelig voor bent – afhankelijk van, en wordt je pas ‘wakker’ na het drinken van koffie. Dat had ik twintig jaar geleden al eens ergens gelezen, snap totaal niet waarom dat anno 2010 weer opnieuw ‘ontdekt’ moet worden. Kan me ook mateloos ergeren aan ‘wetenschappelijk’ gezeur dat koffieverslaving niet bestaat en tussen je oren zou zitten. Ik weet wel beter.

  2. Hoeveel suiker deed je normaliter in dat kopje koffie? Dat kan ook tot een tekort leiden natuurlijk. Whahahahahaha. En dan helpt een Mars misschien wel.

  3. @Bjorn

    Sorry voor mijn wikipedia-bijdrage hierboven, word altijd wat spraakwaterig na elven …

    Inderdaad, je moet er doorheen, maar kan in mijn werk niet twee weken als een zombie gaan rondlopen. Probeer trouwens al te minderen, en dat werkt ook niet echt.

Geef een reactie