De avond dat FC Groningen degradeerde was ik in het verkeerde voetbalstadion. Bruce Springsteen speelde met de E-street Band in Het Gelredome. Die avond leerde ik Clarence Clemons kennen.
Clarence Clemons was de saxofonist van de E-street Band. Ik had geluk, want dit was de eerste tour in jaren dat ze weer met Springsteen op tour waren.

Alle bandleden kwamen stuk voor stuk op. De enige die in de buurt van Springsteens charisma kwam was Clemons. Hij deed er geen moeite voor. Hij kwam op, hield zijn handen tegen elkaar en boog naar het publiek als een oosterse begroeting. Een begroeting die ik daarna een klein legertje popmuzikanten heb zien immiteren.

Zijn muziek is onmiskenbaar aanwezig in Springsteens muziek. En als er geen sax in de compositie zat, speelde hij virtuoos tamboerijn. De saxsolo die mij het meest is bijgebleven zit in Born To Run.

De meeste leden van de E-street Band gingen hoe langer hoe meer op accountants lijken. De tijd liet ook zijn sporen na bij Clemons: hij werd hoe langer hoe dikker. En hij sukkelde de afgelopen jaren met zijn gezondheid.

Gisteren overleed hij aan de gevolgen van een beroerte.