Chinees

We komen ongeveer 1 keer per jaar bij onze Chinees. Het is daar een trieste bedoening.

Het restaurant ligt aan een drukke autoweg tussen weilanden. Uit het raam zie je een tankstation. Onbemand. Auto’s razen voorbij. Niemand stopt.

De parkeerplaats is vervallen. Op de plekken waar geen gaten zitten ligt grind. Doodse bosjes schermen hem af van de weg. Er staan geen lijnen voor parkeervakken.

Ik zet de auto zo gemakkelijk mogelijk neer: overdwars, met de neus naar de uitrit. In geen geval haaks. Het is de enige auto daar. In de hoek staan een paar patatkarren en marktkramen te wachten op maandag.

In het restaurant is alles spic en span. Een bruggetje waar koikarpers onder zwemmen. Muzak van Wibi Souriadi of Richard Claiderman op repeat. Er is niemand, behalve een dame achter de bar. Ze belt in het Chinees.

Als ze klaar is, bestel ik en neus ik in de leesmap. Panorama. De cover belooft mij voldoende schaarsgeklede dames. Ik blader door.

Op driekwart Panorama is het eten al klaar. Ik verwacht nog een babe in bikini op de voorlaatste pagina. Maar ik laat het eten er niet om koud worden.

Ik ben nog steeds de enige klant. Een Nederlands meisje komt uit de keuken. Ze houdt haar werkleding aan een hangertje vast. Ze krijgt uitbetaald voor haar aanwezigheid. De kassa rinkelt dicht.

In de auto probeer ik slippend weg te rijden. Er ligt genoeg grind, maar het lukt me niet. Thuisgekomen gaan Eleanor ik eten.

Het restaurant ligt aan een drukke autoweg tussen weilanden. Uit het raam zie je een tankstation. Onbemand. Auto’s razen voorbij. Niemand stopt.

De parkeerplaats is vervallen. Op de plekken waar geen gaten zitten ligt grind. Doodse bosjes schermen hem af van de weg. Er staan geen lijnen voor parkeervakken.

Ik zet de auto zo gemakkelijk mogelijk neer: overdwars, met de neus naar de uitrit. In geen geval haaks. Het is de enige auto daar. In de hoek staan een paar patatkarren en marktkramen te wachten op maandag.

In het restaurant is alles spic en span. Een bruggetje waar koikarpers onder zwemmen. Muzak van Wibi Souriadi of Richard Claiderman op reapeat. Er is niemand, behalve een dame achter de bar. Ze belt in het Chinees.

Als ze klaar is, bestel ik en neus ik in de leesmap. Panorama. De cover belooft mij voldoende schaarsgeklede dames. Ik blader door.

Op driekwart Panorama is het eten al klaar. Ik verwacht nog een babe in bikini op de voorlaatste pagina. Maar ik laat het eten er niet om koud worden.

Ik ben nog steeds de enige klant. Een Nederlands meisje komt uit de keuken. Ze houdt haar werkleding aan een hangertje vast. Ze krijgt uitbetaald voor haar aanwezigheid.

In de auto probeer ik slippend weg te rijden. Er ligt genoeg grind, maar het lukt me niet. Thuisgekomen gaan Eleanor ik eten.

7 Comments

Add yours →

  1. Heerlijk hoe jij af en toe met taal speelt!

  2. Waarom staat alles er twee keer?

Geef een reactie