Sinds woensdag scharrelde er een duif rond ons huis. Hij kwam ’s morgens en ’s avonds was hij er nog. Dus wij bellen.

De Dierenambulance zei dat dat wel vaker gebeurt. Als we hem wat voerden en hij was er over 4 dagen nog, dan zouden ze langs komen.

Ik vond het best zielig. Zo’n duif alleen. Hij zit er als je naar je werk gaat en hij zit er nog steeds als je terugkomt. Het zag er erg eenzaam en weerloos uit.

Maar goed, hij had dus eten en drinken. Eleanor was er druk mee. Meer kun je niet doen als je geen duivenmelker wilt zijn.

Vanmorgen was hij weg. Verdwenen. Aangesterkt en weggevlogen. Ik heb net het water en voer naar binnen gehaald. Hij zal nu wel weer in zijn oude vertrouwde duiventil zitten.

Of een buurkat heeft hen opgevroten.