Viva la kattekots!

Als een kat op je bed heeft gekost dan moet je niet met je dekbed gaan wapperen. Dat ontdekte ik toen ik vanavond kattekots van de muur aan het vegen was. Het was op de muur gekatapulteerd zeg maar.

Ik ben wel wat gewend. Eleanor en ik hebben al jaren katten. Mijn werkwijze is onfeilbaar. Zo moet je niet met toiletpapier heen en weer gaan lopen. Je moet de rol meenemen naar het plaats delict en alles in een keer in het toilet dumpen. Scheelt een hoop werk.

Ik ben zeker wat gewend. Pampers heeft een aantal jaren haar Kerstpakketten betaald van de poep- en piesproductie van mijn dochters. Ze zijn nu (bijna) 8 en (al een tijdje) 9, dus dat is al een tijdje terug. Toch vind ik een nachtje een spugend kind erg bevredigen. Op het slaaptekort na, natuurlijk.

Dat komt vooral omdat Eleanor en ik goed op elkaar ingespeeld zijn. Wij draaien onze hand niet om voor het ’s nachts schoenpoetsen van een spugend kind en het verschonen van een bed. Ik slaap dan altijd zeer tevreden in.

Waar eigenlijk helemaal nergens op slaat, want er ligt een kind ziek te weten in haar (lekker schone!) bedje.

2 Comments

Add yours →

  1. Toch vind ik een nachtje een spugend kind erg bevredigen. Op het slaaptekort na, natuurlijk.

    Toch vind ik een nachtje een spugend kind erg bevredigen op het slaaptekort na, natuurlijk.

    Zie hier het belang van leestekens.

  2. Ik zie dat dan bijvoorbeeld weer niet dat verschil door leestekens, maar ik heb daarentegen dan weer wat meer gevoel voor ritme.

Geef een reactie