Stuntelen tussen de regendruppels door

Ik was vanavond enorm aan het klungelen in de auto. We hadden een borrel in de binnenstad. En ik was met de auto.

In totaal ben ik 3 keer verkeerd gereden. Ik ken de weg best goed in de stad, maar vanavond was ik mijn dromerige zelf. Ik reed gelijk al de verkeerde kant het bedrijventerrein af. De auto stuurde zichzelf richting huis. De alternatieve route was niet veel langer. Maar daar reed ik voorbij de kruising waar ik af had gemoeten. Er stond een filetje voor linksaf en daar kon ik mooi langs, dacht ik.

Na een rondje rijden was ik weer op de goede route. En daar koos ik een aflag die ik normaal wel moet hebben, maar vanavond niet. Ik was te dromerig om mijzelf op te winden. Ik was niet dromerige genoeg om de auto beschadigd in de parkeergarage te zetten.

Ik liep met opgetrokken jas en schouders door de stad tussen de regendruppels door. Zo hou je de meeste lucht vast en blijf je warm. Er was iets aan de overkant. Ik weet niet meer wat, het had in ieder geval geen blond haar en een kort rokje, en ik liep half tegen een lantarenpaal aan.

Half. Zoals alles half goed ging vanavond. Ik liep door alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. Niemand heeft het gezien. Ik heb niet meer omgekeken en ben doorgelopen. Tussen de regendruppels door.

2 Comments

Add yours →

  1. Hoe ging de terugweg?

  2. Ben nog niet thuis. Heb je een kaart voor me?

Geef een reactie