Press "Enter" to skip to content

Spraakmakend stukje

Soms stottert Marit een beetje. Vooral als ze opgewonden iets wil vertellen. Ze wil dan te snel praten en komt ze niet uit haar woorden. Ze praat al heel goed, maar soms kan haar mond haar hoofd niet bijhouden.

Zelfvertrouwen
Het hoort allemaal bij haar spreekontwikkeling. Maar toch schrik zo nu en dan. Op de lagere en middelbare school heb ik veel gestotterd. Erg vervelend als je zo jong bent. Stotteren is slecht voor je zelfvertrouwen. Toen ik volwassener werd en meer zelfvertrouwen kreeg, ging het ook beter met praten.

Parlez-vous francais?
Ik herinner me niet meer hoe het ging in vreemde talen. Ik weet wel dat ik het vervelend vond om in het frans te stotteren. Frans is zo’n mooie voeiende taal. Zoals woorden samenvloeien tot klanken, kom je niet vaak tegen in andere talen. In de zin: “Je suis un bon garçon” (ik ben een aardige vent) spreek je “suis un” uit als 1 woord. Als of de laatste “s” en “un” worden samengetrokken. Zeg maar na: [ju’swies’sun’bon’karson]

Presentatie “from hell”
Een grote omslag was de eerste presentatie op het HBO. Het ging toen echt niet. Ik heb me er werkelijk doorheen geworsteld. Op mijn moed en doorzettingsvermogen kreeg ik veel positieve reacties van medestudenten. Daarna heb ik er tijdens presentaties weinig last meer van gehad. Zelfvertrouwen kreeg ik door mijzelf goed voor te bereiden. 

Spraakles
Een paar jaar terug heb ik logopedie gehad. Ik werkte toen bij een bedrijf waar ik niet op mijn plek was. De macho cultuur verlamde me en ik wil de eigenlijk zo snel mogelijk weg. Dat maakte me onzeker. Grappig genoeg heb ik daarna een tijdje in een callcenter gewerkt. Dankzij een goede training en hard werken was ik goed voorbereid en groeide ik echt in mijn werk. En dit was natuurlijk geweldige spraakles. 

Klepper-de-klepklep
Als ik mij op mijn gemak voel, gaat het als vanzelf. En vind ik het vaak zelfs leuk om wat te vertellen. De enthousiasme waarmee ik vertel overwint mijn onzekerheid. En dan klep ik aan 1 stuk door. Misschien wel tot vervelens toe. Wat dat betreft lijkt Marit heel erg op haar vader.

Be First to Comment

Geef een reactie