Ieder jaar worden wij door het waterschap onderworpen aan een schouw. Ze vliegen dan met een vliegtuig over en constateren dan of hij schoon genoeg is. Of niet.

Per brief is ons afgelopen zaterdag medegedeeld dat dat niet het geval is. Daar stond ik kan op zondagmiddag. Met mijn goede gedrag. Met mijn laarsen in de sloot. Harkend naar begroeiing. Ik had er mooi weer bij, dat scheelde. Een achterbuurman had dezelfde brief gekregen. Een buurman vier huizen verderop ook. Ook dat scheelde. Je wilt niet de enige loser zijn die door de buren (die maandag de brief zouden krijgen) vanachter het slaapkamerraam met een zondagmiddags rosé-tje het tafereelte aanschouwen.

Maar goed. De sloot is leeg. De grijze en groene bak zijn vol. Ik heb beweging gehad in de frisse buitenlucht. Nuttige organisatie, zo’n waterschap.