Na 200 kilometer staan we eindelijk stil. We zijn thuis. Het is al voorbij bedtijd, dus de meiden slapen al. Elke snurkt zelfs. Marit hangt zijwaarts uit haar stoeltje.

We pakken allebei een kind en we lopen naar boven. Ik zet Marit op het toilet. Na een paar minuten, vraag ik Marit of ze al klaar is. Na 4 keer vragen ruk ik de slaapkop van de pot.

Op bed kleed ik Marit uit. Na ieder kleedstuk rolt ze weer op haar zij. Ik zet haar rechtop en doe haar de pyama aan. Automatisch duwt ze haar armen een voor een door de mouwtjes. Marit blijft slapend zitten als we klaar zijn.

Ik leg haar neer, stop haar toe en geef haar een kus. Welterusten.