Press "Enter" to skip to content

Rokende bengeltjes

Marit had een middagje gehangen met wat klasgenoten van de basisschool. Hyper stuiterde ze het avondeten binnen.

“Op al die andere scholen roken veel oudere leerlingen. Bij ons ook!” zei ze met lichte ontzetting. De oren van E en mij spitsten zich. Het was een tijd geleden dat we met onze puberdochters over sigaretten hadden gesproken. Dit leek het ideale moment omdat weer eens te doen.

Fase 1, bang maken

We somden alle namen op van mensen in onze omgeving die ziek waren geworden van nicotineverslaving. M en The Next Generation hoorden het gedwee aan. Ik had minstens een “ik wist al lang dat je er ziek van word” verwacht. Die bleef uit. Het schrikeffect deed zijn werk, hoopte ik.

Fase 2, maak het persoonlijk met een

Ik vertelde dat mijn rokende ouders mij op het hart gedrukt hadden om nooit te beginnen. Binnen de kortste keren ben je verslaafd en dan kun je bijna niet meer stoppen. Ik hoopte vurig dat ze in hun hoofden de puntjes met elkaar verbonden: sigaret opsteken, snel verslaafd, lang roken en ziek worden.

Fase 3, toch nog even lachen

M vraagt opgetogen: “Betalen jullie ook mijn rijbewijs als ik niet ga roken?” Dat was blijkbaar de prijs die een vriendinnetje werd voorgehouden.

Ik: “Een gezond lichaam is beloning genoeg.” Altijd ‘hard to get’ spelen. Je nooit laten chanteren door een 13-jarige gup. Bovendien werken beloningen waar je vijf jaar op moet wachten slecht. Zeker als het opsteken van een sigaret nu al beloond wordt met de acceptatie van klasgenoten. Deze gedachte vond ik erg wijs van mijzelf.

M kijkt me liefelijk aan.

Ik antwoord mild: “Nou, weet je wat? Als jij niet begint met roken dan krijg jij van ons je rijbewijs.” E kijkt wantrouwend in mijn richting. “Maar, als jij wel gaat roken, dan betaal je je hele studie zelf. Afgesproken?”

De deal was van tafel. Nu maar hopen dat het schrikeffect de rest van haar leven werkt.

Be First to Comment

Geef een reactie