Je moet je grote broer alles het eerst laten doen. Naar de middelbare school gaan, vriendinnetje krijgen, samenwonen, en ga zo maar door.

Vrijdag ben ik de oom geworden van Cas Owen, de prachtige zoon van grote broer Ricardo.

Het kind zat er al zo’n negen maanden aan te komen, maar pas op het laatst ben ik hem heel anders gaan bekijken. Donderdagavond was hij uitgelaten gespannen, zoals al die vaders in spe in De Bevalling. Ik besefte pas toen voor het eerst echt dat hij vader aan het worden was. Dat was zo’n gek idee.

Vanavond zag ik hem voor heet eerst met Cas op schoot. Ricardo op een stoel en het mannetje op zijn bovenbenen. Als een volleerd vader wikkelde hij hem in een doekje. Warm en tevreden sliep Cas verder. Ik was plaatsvervangend trots.

En ik maar denken dat het ouderschap alleen een aangeboren vaardigheid van moeders was.