Zo. Ik ben lekker op tijd met koken. De keuken is aan de kant en ik kan lekker bezig.

Ik begin goed. Alle ingrediënten, potten en pannen staan klaar. Ik gooi het zakje in een paar deciliter water, rul het gehakt en snij de prei in ringetjes. Het is een ovenschotel, bedek ik bodem met aardappelschijfjes. Als ik de schotel heb opgebouwd, zet ik hem in de oven.

Het is al een beetje donker. Dus doe ik het lampje van de oven aan. Hij blaast alvast. Ik vind dat raar, want hij staat niet aan. Ach. Hup, schotel erin. En nu maar wachten.

De oven maakt het vertrouwde bakgeluid. Dus ik maak de keuken op orde. Zet bordjes neer. Pak een pak vla. Twitter een beetje op de iPhone. En chillax in algemene zin.

Na 3 kwartier loopt Eleanor naar de oven. Het ruikt vreemd. Het ruikt vreemd want ze ruikt niets. “Hij staat niet aan. Hij staat op de lampstand.”

Vanavond hebben we 3 kwartier later gegeten dan gedacht. Maar ik heb nog wel wat extra kunnen chillaxen.