Press "Enter" to skip to content

Op de fiets mis je nog steeds niets

Half negen. Een kopje automatenkoffie lauwdampt naast mijn toetsenbord. Outlook vertelt me dat ik een afspraak heb. Fukkeduk! De auto moet vandaag voor de APK.

Mokkend loop ik naar de parkeerplaats toe. Alles zat mee, maar nu opeens zit alles tegen. Ik was lekker op tijd. Ik had het programma voor vandaag bijna klaar. En dan wordt het opeens in de war gegooid omdat ik iets vergeten ben. Grmbl.

Maar goed. De auto is bij de garage en ik ben een half uur later lekker aan het werk. Moe, omdat ik altijd te hard fiets. En leenfietsen nooit lekker fietsen. Belt een uur later natuurlijk de garage. Je auto voor de APK is zoiets als naar de tandarts. Je weet dat je nieuws krijgt. En als het niet goed is, dan weet je dat eigenlijk al.

Een kapotte autogordel. Een kaduuk kentekenplaatlampje. En versleten distributieriem. En het is pas morgen klaar. Want zo’n distributieriem dat duurt lang. En kost duur. Maar dat is niet zo heel erg. Auto ‘kosten duur’. Die distributieriem zat er aan te komen. En het is niet zo dat er bij mij 1000 toeren met de met de noorderzon zijn verdwenen.

Het erge was dat ik naar huis moest fietsen. 10,2 hele kilometers op die overjarige leenfiets. Die fiets die nog van de dochter van de chef is geweest. Je weet wel, die dochter die na haar examen haar fiets in de tuin heeft gezet. En die daar een decennium onder een lek afdakje heeft gestaan.

Gelukkig werk ik bij een bedrijf dat mensen graag in beweging brengt. Ik ben naar huis gefietst op een echte Menzis-fiets. Reed lekker. Had de radio op de oordoppen. Het was eigenlijk wel een lekker fietsweertje. Heb ik daar de hele dag tegenaan gezien. Dit was trouwens wel een stuk verder dan die 6 keer 800 meter van maandag.

2 Comments

  1. Hermanus Hermanus 10 maart 2010

    Ik kreeg ooit een kraampakket van Mezis. Dat fietst kut!

  2. Hermanus Hermanus 10 maart 2010

    Ach, vergeet ik toch zomaar de n.
    Weg grap.

Geef een reactie