Onze poes Copita is niet meer

Vanmorgen reden Eleanor en ik door Peize. Het was daar veel te vroeg voor. Eleanor had Copita, onze oudste poes, op schoot. Vlak voor Peize ademde ze voor de laatste keer.

Copita was dit weekend veel gaan overgeven. De dierenarts had ons een anti-braakmiddeltje gegeven. Maar dat spuugde ze ook weer uit. Gisteren leek het weer wat beter te gaan. Maar vanmorgen vond Eleanor haar onder het wasrek op zolder. Verzwakt. En – eerlijk gezegd – meer dood dan levend.

Onderweg wist ik niet hoe ik moest rijden. Ik wilde snel, maar te snel en schokkerig is niet goed. Dus wilde ik ook voorzichtig, maar dan schoot niet op. Ondertussen lag Copita bij Eleanor op de borst. Tussen Hoogkerk en Peize was het te laat.

Ik nam het zekere voor het onzekere. Dus bleef ik voorzichtig snel doorrijden. Naast de praktijk zette ik de auto stil. We waren te vroeg. En te laat tegelijk. We aaiden Copita zachtjes. Het was stil in de auto. De lentemorgen maakte het dorp wakker.

Een andere klant van de dierenarts arriveert. Ze laat haar witte Malteser-hondje eruit. Net zo wit als Copita. We hadden haar vernoemd naar Copito, de albinogorilla uit de dierentuin van Barcelona. Copito betekent sneeuwvlokje. Dat vond ik – toen we haar kregen – wel toepasselijk. Omdat ze een meisje is, werd het Copita.

Copita was een diva. Ze kwam op je schoot zitten en als ze jouw schoot voldoende had geëerd. liep ze parmantig weg. Linker pootje voor rechter pootje. Sierlijk en parmantig. Vaak op weg naar de televisie omdat dat haar vaste slaapplekje was.

Diva’s houden van aandacht. Ze presteerde het om als eerste kat in de Bonhoefferstraat op StreetView te komen. En dat leverde haar weer een glansrol op bij Cats in Windows.

Vandaag overleed ook Liz Taylor. Ze hebben het vast gezellig samen.

11 Comments

Add yours →

  1. Sterkte met het verlies van jullie kat.
    Zo’n beest gaat toch onderdeel uitmaken van je gezin en dan komt zoiets hard aan.

    Niet dat het er toe doet, maar hoe oud was ze?

  2. Ach gosh, altijd akelig, het verlies van een huisdier. Sterkte! Wel wijs dat ze beroemd is!

  3. Zo oud was die toch niet? Ik kan me tenminste herinneren dat jullie haar kregen. Of denk ik me dat te herinneren?

  4. @Smitsky, dank je wel 🙂
    @Mack, @Kwebbel, ze was inderdaad nog niet oud. Ze is 7 geworden.

  5. Sterkte gezin Franke…prachtig zo’n mooi eerbetoon!

  6. Je hebt wat spam te verwijderen..
    Gatver! Copita dood! Hoe kan zoiets nou, is ze vergiftigd?
    Sterkte allemaal!

  7. Idd niet zo oud maar dat maakt het verlies er niet minder om.
    Hoe gaan jullie meiden er mee om?
    Paulien moest hevig huilen om Stumpy. Bente niet, wat ze niet zo goed begreep vertelde ze later.
    We hebben Stumpy in de tuin begraven maar daar wilden ze allebei niet bij zijn. Terwijl dat bij Puddy in 2006 wel het geval was.

  8. @Kwebbel, ze waren er allebei vrij gelaten onder. Elke vroeg gelijk of we nu een andere poes kregen en of ze misschien in plaats daarvan een konijn mocht. Ze heeft er af en toe nog wel over dat Copita er nu niet meer is. We hebben nu afgesproken dat we extra goed voor Rosso gaan zorgen samen. Samen eten geven en zo.

    Een jaar geleden overleed de hond van m’n schoonmoeder. Daar heeft Marit een kwartier hartverscheurend om gehuild. En daarna was het goed. Elke was daar ook gelaten onder. Maar sinds dien heeft ze wel een fascinatie voor hondjes. Ze heeft veel hondeknuffels (waaronder eentje met de naam van de hond van m’n schoonmoeder) en ze doet vaak dat ze een hondje is.

    Het komt er dus soms niet direct uit. Maar het heeft wel impact.

Geef een reactie