Mijn superkracht is knap … waardeloos

Woensdag heb ik mijn geheime superkracht ontdekt. Een normale superheld zou vervolgens naar de winkel gaan voor een stoere cape. Ik niet. Ik heb namelijk een knap waardeloze superkracht.

’s Ochtends hoorde ik een klikje op de intercom. Alsof de receptioniste op de knop van het omroepsysteem drukte maar niets zei. Een kwartiertje later hoorde ik het weer. En vijf minuten later weer. En opeens had ik het. Zouden ze een ontruimingsoefening aan het voorbereiden zijn?

Ik dacht er verder niet aan. ’s Middags ging ik op de eerste verdieping overleggen. Toen ik na afloop uit de lift stapte trof ik bijzonders aan: een lege afdeling. Midden op de middag. De lampen waren uit, dus ze waren al minstens een kwartier weg. Het was een beetje Remi. Apocalyptisch. Er werd dus inderdaad een ontruiming geoefend.

Collega’s die ik over mijn vermoeden had verteld, gaven mij schouderklopjes over mijn scherpe gehoor. En op opeens wist ik het: Mijn superkracht is dat ik ontruimingsoefeningen kan horen aankomen. Te gek. Ik heb een superkracht. Da’s weinigen gegeven.

Mooi, hoor, zo’n superkracht,  gaat Big Ear Bjorn veel levens redden? Ik ben bang van niet. Misschien wel het tegenovergestelde. Wat nou als ik het ga rondbazuinen? En het ontruimen te makkelijk gaat omdat het verrassingselement ontbreekt? Gaan er dan slachtoffers vallen als de pleuris echt uitbreekt? Ik ben bang van wel.

Dat is natuurlijk een teleurstelling waarmee je moet leren leven. Ik bedoel maar: je kunt iets uitzonderlijks, maar schaadt het de mensheid alleen maar. En dan te bedenken dat ik de kleur van mijn cape en maillot stiekem al bedacht had.

Gelukkig heb ik de hoop nog niet opgegeven op een andere – wel nuttige – superkracht.

2 Comments

Add yours →

  1. Je moet eens de serie Misfits kijken. Gaat over een stel probation workers die superpowers krijgen, die ook ” waardeloos” zijn. Best wel grappig 😀

  2. @Evey, cool. Ga ik downloaden 🙂

Geef een reactie