Het hekje bij de ingang van de supermarkt gaat dicht. En Eleanor draait zich om met een smalend gezicht. “Was je naar haar borsten aan het kijken?”

Natuurlijk kijk ik naar andere vrouwen. Ik doe er ook niet moeilijk over om dat te bekennen. Maar nu viel er geen bekentenis af te leggen. Ik was onschuldig.

Eleanor gelooft me niet. Nou wordt het toch een beetje gênant. De mevrouw blijkt een opvallende verschijning geweest te zijn. Dat moet wel, want het viel Eleanor zelfs op.

Ik begrijp dat ik in haar richting keek. Ik was diep in gedachten. Lang genoeg wakker om auto te rijden. Te kort om actief te staren naar vrouwen met opvallende geslachtskenmerken.

Ik gooi brood in het karretje. Eleanor kijkt me nu plagend aan. “Je was weer aan het drómen”.

Ik draai met mijn ogen. “Als je me weer ziet staren en je ziet GEEN zuigreflex, dan ben ik aan het dromen”, leg ik aan Eleanor uit