Marit is boos

Ik had het vanmorgen aan de stok met Marit. Steeds niet luisteren. En een grote mond op de koop toe. Bingo: Marit mag 2 keer op de gang.

Marit het bloemenmeisje We hebben een pedagogisch praatje. Nee, ze weet ook niet waarom ze het doet. Ze doet het nu echt niet meer. Ze gaat nu echt luisteren. En ze houdt ook van mij. We knuffelen het weer helemaal goed.

Toch loopt Marit gepikeerd de woonkamer in. Ik geef er geen aandacht aan. In mijn wijsheid besluit ik dat dit negatief aandacht vragen is. Ik ga verder met het huishouden en ik breng een vuilniszak naar buiten.  Binnen slaat een deur dicht. De wind, denk ik.

Binnen krijgt Marit een standje van Eleanor. Ze wil nu niet meer merken dat Marit zo brutaal is. En dat Marit moet luisteren. Marit druipt af naar de bank.

Als ze met haar zusje boven speelt, hebben Eleanor en ik de grootste lol. Marit gooide de tussendeur dicht. En ze zette er een kinderstoeltje tegenaan, zodat ik er -volgens Marit – niet meer in zou kunnen komen. Dat had natuurlijk niets geholpen.

Bij het broodje eten is mevrouw alweer vrolijk. En dan kun je toch nog zo’n foto maken.

4 Comments

Add yours →

  1. hihi. Dat belooft wat voor de toekomst…puberen enzo 😉

  2. Hans zegt altijd: nou, dan vind ik jou nooit meer lief. En dan trekt-ie een boos gezicht.

  3. Klinkt erg bekend…

  4. Stoere schrijfster

    14 april 2010 — 22:48

    Wat een schitterend verhaal. Ik ben heel benieuwd naar jouw kinderboek!

Geef een reactie