Press "Enter" to skip to content

Marit geprepareerd voor het kerstdiner

Het is kwart voor 6 ’s avonds en het is druk op school. Waarom? Vanavond is er kerstdiner voor de kinderen en een kerstmarkt voor de ouders. Met je winterjas aan is het warm!

Geen wonder. Pers maar eens vele tientallen lichamen in een schoolgang waar ook nog warme soep op gasplaatjes warm wordt gehouden. Ze hebben een hele rij kraampjes neergezet. Kinderen uit groep 8 verkopen er allerlei lekkers. Ze hebben het slim opgesteld. Je moet namelijk eerst langs alle kraampjes voordat je bonnetjes kunt kopen.

De gang staat helemaal vol. Ik haal even adem. Jin en Jang hebben een goede dag. Het is warm, maar zonder jas goed te doen. Ik krijg zelfs geen opvliegers als een oma met rollator voorbij wil. Helemaal prima zo.

We hebben Marit vanmiddag geprepareerd voor het kerstdiner. Met paracetamol en zo, dus niet als een Albert-Heijnkerstkalkoen  Ze was te ziek om naar school te gaan. Maar het kerstdiner wilde ze niet missen. Daarom hingen we een beetje rond Marits klas. Voor het geval de paracetamol de strijd voortijdig staakt.

Het viel mij op dat veel moeders Eleanor kennen. Dat gaf mij een goed gevoel. “Wij” doen dat goed. “Wij” zijn betrokken op school. Ik vind dat geweldig van “ons”. Al schuifelend naar de bonnetjeskassa bleef Eleanor maar mensen groeten. Ik was blij verast. Niet dat ik dat niet van haar verwacht. Ik wist het gewoon niet. Ik lach vriendelijk mee. Ik ben de echtgenoot van.

Zo’n 10 minuten voor het einde kwam een moeder naar ons toe. Marit was niet lekker geworden en had gespuugd. Het arme schaap. Wel keurig in haar bordje, overigens. Dat talent heeft ze van mij. Genetisch geven Frankes al 9 generaties de vaardigheid door om in de pot (of welke bak dan ook) over te geven. Instinctief weten we dat je eigen kots opruimen een vervelend klusje is. Ook al wordt dat nog voor je gedaan als je 6 bent.

Dat scheelt weer een vaderlijke preek in haar pubertijd.

Be First to Comment

Geef een reactie