Klaar, wakker

Laatst heb ik enorm slecht geslapen. Zo slecht heb ik in jaren niet geslapen. Ik heb de hele dag er na brak rondgelopen. Alsof ik enorm gefeest had, zonder slingers.

Het lukte me al niet om in slaap te komen. Dat je na een tijdje je ogen open doet en ontdekt je al 3 kwartier zo ligt. Je hoofd is stil. Geen gedachte ontspruit aan je geest, maar slapen… Ho maar!

Nadat is wat had gelezen en wat had ge-iPhoned viel ik dan toch in slaap. Een heel ondiepe slaap. Mijn slaap is normaal gesproken een diep gedeelte van de Stille Zuidzee. Maar die nacht was het de branding van een rotsachtig strandje met aanlandige wind en springtij.

Keer op keer werd in weer wakker. De uren kabbelden voort in de nacht. Ik werd er onrustig van. En ondanks dat ik nog bergen slaap over had, was ik om half 7 klaarwakker. De kinderen liepen even later stomverbaasd binnen.

Ik heb me door de dag heen geworsteld. Douwe Egberts was mijn beste vriend. Die avond maakte ik van bankhangen een levenskunst. De slaap werd die nacht mijn magnum opus. Zelden ben ik zo uitgerust wakker geworden. Zelden was ik scherper.

Een nachtje overslaan, dat ga ik vaker doen 😉

2 Comments

Add yours →

  1. Als je dan ook maar eens een dagje overslaat.

  2. Inspirerend stukje, ik zou mijn insomnia eens moeten gaan beschrijven.

Geef een reactie