iPhonen is een rare hobby

Ik maak mij zorgen om mijn relatie. Mijn relatie met mijn iPhone. Vanacht drong het opeens tot mij door.

Gisteravond waren we op Noorderslag. De iPhone draaide overuren. Veel foto’s en tweets. En internet lag er steeds uit.

En toen deed hij het opeens niet meer. Helemaal dood. Op zwart. Er zat geen prik meer in. Mijn eens machtige iPhone was een duur makeupspiegeltje geworden.

Het mag verder de pret niet drukken. Natuurlijk probeer ik het nog wel een paar keer die nacht. Maar hij is op.

Thuis gooi ik hem aan de lader. Ik schenk nog wat in en we kijken nog wat tv. Normaal hoor ik hem dan even trillen. Zo start een iPhone op. Nu hoorde ik het niet.

Lichte paniek. Ik druk op knopjes. Alle knopjes. Keer op keer. Niets. Grote paniek. Ik ad de cola. Het prikt in mijn neus. Ik hou mezelf voor dat de tranende ogen daardoor komen.

“Ik probeer het morgen weer.” hou ik mijzelf voor. Ik kan gelukkig goed slapen.

Aan het ontbijt wacht ik geduldig op de trilling. Ik hoor hem tijdens het tweede broodje. Ik snel naar het stopcontact. Ik zie een icoontje van een opladende batterij.

Ik val op mijn knieën. Goddank, hij doet het nog.

Als mijn knieën pijn gaan doen, denk ik: “Tijd voor een hobby”.

2 Comments

Add yours →

  1. Ik koop binnenkort de Nexus One en dan ben ik veel gaver.

Geef een reactie