Elke roept bovenaan de trap. “Ik kan niet slapen”. Ik kleed haar aan op bed.

“Ik versta je niet.”  papegaait ze. Als ze het speentje in haar mond heeft, verstaan we haar soms niet. En dan zeggen we hetzelfde. Haar maillot is alweer aan.

“Ik verstá je niet” speenpraat Elke nog een keer.
“Versta je mij niet?” vraag ik.
“Ja. Ik versta je niet” antwoordt Elke
“En nu dan?” plaag ik
“Ja, ik versta je niet”.

Kus.  Broek aan. En naar beneden.