Ik had een paraplu mee moeten nemen

Het is nog geen 3 uur. Ik sta met Elke op het schoolplein. Het regent. En Elke is zo slim geweest om haar paraplu mee te nemen.  Ik niet.

Het is wel een soort van gerechtigheid. Vanmorgen was ik te laat bij school om Marit op te halen. Ik had een afspraak en die liep uit. Dus moest ik vlug terugrijden naar school. Omdat ik laat was, moest ik ook nog ver weg parkeren en flink rennen. Ik maakte bovendien een grote fout: ik koos ervoor om eerst Elke te halen. Dat was niet slim, want zij wordt altijd uit de klas opgehaald. En ze merkt eigenlijk nooit dat ik de klas in kom.

Toen ik uit de peuterspeelzaal het plein van de basisschool op liep, zag ik een huilende Marit naast juf staan.

Slik.

Met Marit op de arm liepen we naar de auto. Ik beloofde lekkere dingen bij het eten en knuffelde er flink op los. Bij de auto waren de traantjes alweer weg.

En nu regen ik doornat op het schoolplein. Ik moet nog een kwartier. Mijn onderbroek is al nat.

6 Comments

Add yours →

  1. Je logt tegenwoordig mobiel?

  2. Nee, dit was natuurlijk een stukje waarin jij het idee moet hebben dat je – net als ik – in de regen op een schoolplein staat te kleumen.

  3. Ah, nou wis alle voorgaande reacties dan maar, dan doe ik het even opnieuw.

  4. *kalkt scherm vol met tipex*
    Ga je gang.

  5. Brrr…wat levensecht geschreven. Het voelt waterkoud hier.

  6. Zit ik hier weer met een natte onderbroek 🙁

Geef een reactie