Als je kind gelukkig is, dan ben jij gelukkig. Daar dacht ik aan toen ik met Marit naar haar les Algemene Dansante Vorming ging. Lees: dansles. Want Algemene Dansante Vorming klinkt te veel als een lesje waar kinderen van pushende ouders heen moeten.

Dat zijn wij niet. Wij worden gelukkig van Marit die in een roze danspakje lieve pirouettejes maakt. En dat dat in een les met een dure naam gebeurt, tjsa. Marit heeft iedere woensdagmiddag de tijd van haar leven. Als ze met een big smile naast me huppelt naar de auto, dan ben ik blij.

Marit gaat naar dansles omdat ze dansen fijn vindt. Maar we genieten er zelf nog veel meer van. Fijn dat ik vanmiddag Marit even ‘moest’ brengen.