Press "Enter" to skip to content

Herinneringen aan Opa

Precies 103 jaar geleden werd mijn Opa geboren. Ik heb een paar herinneringen aan hem opgeschreven.

Toen ik studeerde gingen mijn ouders voor het eerst weer samen op vakantie. Opa at altijd bij ons. Om er voor te zorgen dat hij dat ook deed in afwezigheid van mijn moeder, had ze iets slims bedacht. Ik ging bij Opa eten. Hij had bezoek waarvoor gezorgd moest worden en kreeg gezond te eten. Dat ik daardoor niet elke avond pizza at, zal een mooie bonus zijn geweest.

Goed gevoed werd ik elk geval. Zodra ik zat stond de eerste koffie met appelkoek al voor mij klaar. Terwijl ik televisie keek, legde Opa de laatste hand aan het eten. Ondertussen hield hij goed in gaten of ik nog iets nodig had. Mijn Opa spoedde schuifelend heen en weer tussen keuken en woonkamer met bestellingen die ik niet had geplaatst. Het geluid van zoevende sloffen op het parket was de aankondiging van nieuwe koffie met lekkers.

Na een paar dagen had ik door dat ik het moest laten staan. Nee, was ook een antwoord, maar eentje waar geen gehoor aan werd gegeven. Het is me meerdere keren overkomen dat ik eigenlijk al vol zat voor de maaltijd daadwerkelijk begon. En die dubbele portie karbonade moest toch ook echt op. Aan weggooien zullen ze in de jaren dertig – dus ook niet in de jaren 90 – hebben gedaan. Afgetankt met koffie en toetje haalde mijn blaas een keer bijna het toilet thuis niet.

Een kleinkind, ook een volwassen exemplaar, mag alles. Ook al vind je dat hij naar hele vreemde series kijkt. Star Trek werd dankzij de bizarre hoofden van Ferengi Quark en Klingon Worf al direct “malle koppen”. Maar, als de afwas aan kant was (waarbij ik niet mocht meehelpen, niet dat ik daar na een copieuze maaltijd nog toe in staat was), keek hij gefascineerd mee.

Mijn Opa compenseerde zijn vrijgevigheid met onverbeterlijke zuinigheid. Mous is mous dus zorgde hij ervoor dat hij voor ons altijd de goedkoopste meebracht. Elke dag reed hij zijn groenteroute langs lokale supermarkten en groenteboeren om prijzen te vergelijken.

Naar het station – op weg naar de studie – reed ik grotendeels dezelfde route. Vreemd genoeg ben ik hem op al die ritjes maar een paar keer tegengekomen. Ik zag dan in zijn glunderende lach alleen maar trots. Kleinzoons op het HBO, moet voor hem de voorspelling geweest zijn dat ook de nieuwste generatie het weer een stuk beter had.

En dat er dan eentje naar “malle koppen” op televisie kijkt, zal daar wel bij hebben gehoord.

One Comment

  1. […] Tot slot dit. Afgelopen week zou mijn Opa 103 jaar oud zijn geworden. In een persoonlijk blog deel ik een paar van mijn fijnste herinneringen aan hem. Lees: Herinneringen aan Opa […]

Geef een reactie