Groen-zwartgeel dambord van Elke en Pappa

Donderdagmiddag. Ergens tussen vier en vijf. Marit is op turnles. Elke en ik zitten aan de keukentafel.

Elke heeft net haar chocolademelk op. We maken samen een tekening. Het idee is om een spelletje te maken. Een bordspel. We zijn er nog niet uit wat het wordt.

Ganzenbord is al afgevallen. Mens Erger Je Niet en Huisje Boompje Beestje ook. Als is dat eigenlijk hetzelfde. Elke benadrukt nog een keer dat het een bórdspel moet zijn. Blijkbaar hebben wij een andere definitie van bordspel.

Ik weet het even niet. Schaken. Maar wat moet een kind van 6 daarmee? Ik stel dammen voor. Bingo, dat is het. Ik vind het een beetje saai. Dus ik suggereer dat het een dambord moet worden met heel veel vakjes. We zijn het eens.

Het kiezen van de kleuren gaat ook gemakkelijk. Goud en groen. Het wordt een bijzonder dambord. Elke doet goud (eigenlijk een soort zwartgeel) en ik groen. We kleuren alles lekker vol. Vlakje voor vlakje. Halverwege houdt mijn viltstift ermee op. In de la ligt nog een groen potlood, weet ik.

Als ik terugloop laat Elke mij de andere kant van het blaadje zien. Ze heeft er “Elke en Pappa” op geschreven. Als ik weer zit draait ze zich naar me toe. Ze geeft me een knuffel en zegt: “Pappa, jij bent míjn pappa”. We knuffelen nog even stevig. Ik aai over haar blol.

Ik loop snel even naar de keuken om het groene potlood te slijpen.

2 Comments

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *