Met een beetje chagrijn breng ik Elke naar bed. Ik had vandaag mijn dag niet. Mijn huisgenoten hadden dat goed aangevoeld. En hadden het plan opgevat om mij daar snel van af te brengen. Zo achtervolgden Eleanor en Marit mij al met sneeuwballen op een meubelboulevard. De film die Elke graag wilde zien had de rest gedaan. Zo kwam het dat ik haar veel beter gemutst naar bed bracht.

In haar kamer pak in een gedecoupeerzaagde zon op. Voor de Grote Slaapkamerwissel van 2012 besliep Marit het kamertje van Elke. We hadden ooit bedacht dat het leuk was om een lamp in de vorm van een wolk op te hangen. Om het af te maken hadden we daar een zon bij gemaakt. Na bijna 10 jaar trouwe dienst was het wel genoeg geweest. Elke had de leeftijd voor een kroonluchter bereikt. Ik zet de zon op de gang zodat ik hem niet vergeet.

Ik beklim haar hoogslaper voor een nachtkus. Elke bedenkt zich niet en drukt stevig en lief haar mondje op de mijne. Haar volle lipjes voelen als kussentjes. Ze houdt haar mond dicht en getuit waardoor ze nog zachter aanvoelen. Haar armen om mijn nek. Ze is een volhouder want ze laat me zeker 20 seconden niet los.

Zo moet een filmkus met Scarlett Johansson moet aanvoelen, bedenk ik mij grinnikend. Ze laat eindelijk los.

Wauw, pappa. Dat was echt de langste kus ooit.

Volgens mij wil ik daar verder niets van weten. Ik loop met het houtwerk voor mijn buik naar beneden. Ik ben weer even het zonnetje in huis.