Zaterdag moest ik nog even naar de winkel. We kregen visite en we hadden nog iets voor op brood nodig. Dus ik naar de Albert Heijn.

Ik had nog maar net een mandje te pakken of ik kreeg enorme aandrang om te plassen. Zo erg had ik het nog niet vaker gehad. Ik dacht dat ik het wel zou redden. Ik boodschapte iets sneller dan normaal langs de vleeswaren en de salades richting de kassa.

Maar daar kreeg ik een nieuwe aandrang: om ‘er’ en knoop in te leggen. De stuwing uit mijn bekken was ondraaglijk aan het worden. Ik had er rugpijn van. En natuurlijk schoot het niet op bij de kassa. Met als hoogtepunt een man  die met de cassière de disussie aanging over de prijsverhoging van 4 cent van zijn eigen-merkbier. De gedachte aan bier helpt niet bij hoge nood.

Gelukkig bereikte ik met een droge onderbroek de auto. Ik dacht dat ik het nu wel zou redden. Ik kon nu tenminste met  mijn dijen de leiding dichtdrukken.

Helaas. Mijn sprint eindigde 2 kilometer voor ons huis. Ik kon nog net een afslag pakken en parkeerde bij een bushalte. Achter een bouwbord heb ik de plas van mijn leven gedaan.

Het nieuws meldde dat ze tot gisteravond plas aan het wegpompen zijn geweest. Omwonenden keren in de loop van de dag terug naar hun woningen. Het Ministerie van Volksgezondheid verwacht dat de urinelucht nog minstens 3 dagen blijft hangen.