Press "Enter" to skip to content

Een gemist telefoontje van m’n broer

Die titel lijkt een begin van een groots en meeslepend verhaal. Dat lijkt zo, maar is niet zo. Maar ik laat jullie graag in die waan.

Ik kwam thuis van de sportschool – jazeker! – en Eleanor was aan het bellen. Het was m’n broer. Dat dacht ik al want ik had net zijn gemiste telefoontje gezien. Hij had een droeve mededeling. Hij vertelde dat ik waarschijnlijk een virus op m’n computer heb. Hij had een spammailtje van me gehad. O, mijn god.

Ik ben een braaf jongetje. Dronk pas m’n eerste biertje op mijn 17e. Nooit geblowd. Keurige huisvader met een stationwagon. Ik ben een brave computergebruiker. Keurige virusscanner. En ik kom – bijna – nooit in de achterbuurten van internet. Het enige dat ontbreekt is een plastic hoes om mijn laptop.

En, is het erg? Nou… Op één of andere manier is het adresboek van mijn Gmail gebruikt om iedereen een mailtje te sturen. Alle adressen stonden in het “aan”-veld. Dus iedereen kon mooi alle mailadressen zien. Gmail heeft de gewoonte om alle adressen die je gebruikt op te slaan in je adresboek.

Oeps.

De virusscanner draait. Ik heb m’n Gmail-wachtwoord veranderd. De e-mailadressen van Hyves, Flickr en Twittermail waarmee – heel gemakkelijk – via e-mail nieuwe foto’s een tweets kan plaatsen, heb ik veranderd.  En voor iedereen die me op mijn spam wijst, zoek ik een stof om doorheen te gaan.

Ik zucht nog een laatste keer. En ik schenk nog wat water in.

2 Comments

  1. Kwebbel Kwebbel 15 maart 2011

    He verdorie, krijg ik eens mail van je is ’t weer niet goed. zucht 😉

  2. mack mack 17 maart 2011

    Ha, nu kom ik tot de ontdekking dat je in mijn ongewenste e-mail terecht bent gekomen met je spam-mailtje. Kill the virus!

Geef een reactie