Het is vandaag nationale donutdag in Amerika. Da’s natuurlijk bedacht door het Verenigde Statens Donutbakkersgilde om meer donuts te verkopen. Net zo commercieel als moederdag uiteraard. Want dan worden er ook een hele sloot extra mamma’s verkocht.

Etymologisch onderlegd ben ik niet. Maar ik denk dat de benaming donut uit het meervoud te herleiden is tot gek doen. Donuts. Plaats daar strategisch een spatie tussen en je bent er. En terecht want het eten van een donut is wel iets van gekkigheid. Ik bedoel maar: in het midden hoort iets lekker te zitten. En dat is bij de donut juist waar de minste calorieën zitten. Niet dat daar overigens ook nog voedingswaarde(loos) zou moeten zitten.

Ben ik nou zo’n ex-roker aan het worden die gaat zeuren over mensen die nog wel roken? Nee, hoor. Het verbaast met alleen dat ik opeens over eten aan het schrijven ben. Het zal mijn onderbewuste wel zijn die naar verrijkt suiker en en verzadigd vet smacht. Zal wel niet. Tenminste, dat hoop ik.

Mijn “gezonde leefstijl” actie van een tijd terug gaat overigens prima! Ik ben al een kilo of 6 kwijt en ik krijg her en der complimenten over mijn slankere lijn. Ik ben intussen verslaafd aan het bijhouden van mijn vooruitgang in Runkeeper. Da’s wel een erg goede motivator. Je ziet ook hoeveel je vrienden hebben gesport deze maand. Ik sta bovenaan! Kwestie van braaf alles noteren. Maar het werkt wel!