Ik rommel door mijn tas. Notitieblok, pen, oordopjes, werkmobiel. Alles zit er in. Geloof ik. Ik mis iets, maar ik weet niet wat. Op de bank, ontdek ik het. Mijn iPhone.

O. Mijn. God! Ik ga nog een keer mijn tas door. Niks. Ik haal alles er uit. Niks. Ik kijk in mijn jas. Niks. Ik kijk in de auto. Niks. Mijn hart gaat als een gek te keer. Waar kan hij nou zijn?

Ik pak mijn werkmobiel om de iPhone te bellen. Als ik mijn nummer wil intoetsen, zie ik dat ik een voicemail heb. Een collega vertelt dat ze hem gevonden hebben. Ze leggen hem veilig in de kast.

Een blik op de klok: kwart voor 8. Het kantoor ging om 6 uur dicht vanavond. Dat bekent 2 kerstdagen en een zondag zonder iPhone. 3 dagen onverdeelde aandacht voor vrouw en kinderen.

*slik*

Dat wordt een zware Kerst 😉