Vorige maand heb ik een presentatie gegeven over mijn werk. Erg gaaf om te doen. Ik heb alleen wat problemen met mezelf terug zien op film.

Ik heb hem dus zelf nog niet bekeken. Ondertussen stromen de complimenten van vrienden, familie en collega’s binnen. En dat maakt me trots op mijn prestatie. Een prestatie die ik zelf dus nog niet heb terug gezien.

Ik blijf in de eerste 20 seconden steeds kleine dingetjes zien die me storen. Wat heb ik een raar hoofd! Ik kijk steeds naar beneden! Zijn alle knopen van mijn broek wel dicht? Die microfoon houd ik best goed vast. Ik mag wel wat duidelijker spreken.

En zo gaat het maar door. Ik kom maar niet verder! Wat nu? Ik denk dat Eleanor me maar moet vastbinden of zo. Ik houd het gewoon niet 5 minuten vol om naar mezelf te kijken.

Ik hoop jullie wel 🙂 Wat vinden jullie ervan?