Dat hoofd!

Vorige maand heb ik een presentatie gegeven over mijn werk. Erg gaaf om te doen. Ik heb alleen wat problemen met mezelf terug zien op film.

Ik heb hem dus zelf nog niet bekeken. Ondertussen stromen de complimenten van vrienden, familie en collega’s binnen. En dat maakt me trots op mijn prestatie. Een prestatie die ik zelf dus nog niet heb terug gezien.

Ik blijf in de eerste 20 seconden steeds kleine dingetjes zien die me storen. Wat heb ik een raar hoofd! Ik kijk steeds naar beneden! Zijn alle knopen van mijn broek wel dicht? Die microfoon houd ik best goed vast. Ik mag wel wat duidelijker spreken.

En zo gaat het maar door. Ik kom maar niet verder! Wat nu? Ik denk dat Eleanor me maar moet vastbinden of zo. Ik houd het gewoon niet 5 minuten vol om naar mezelf te kijken.

Ik hoop jullie wel 🙂 Wat vinden jullie ervan?

4 Comments

Add yours →

  1. Margreet Franke

    18 mei 2011 — 22:40

    Dat is dus mijn zwager! Dat je het ff weet! En eh je hebt een goede rrrrrrrrrrr

  2. We beginnen met het positieve: Jij doet het prima. Spreekt duidelijk genoeg, iets teveel eh’s, maar dat begrijp ik. Geen raar hoofd.

    Maar nu komt het. (kritiek is niet op jou als persoon)

    Waar ik een probleem mee heb, is je inhoud. Mij boeit die totaal niet. Ik weet ook niet waar je het over had. En het verschijnsel presentatie geven an sich. Wat heeft dat voor zin? Waarom doen zoveel mensen dat? Je houdt iedereen van zijn werk en je mag van geluk spreken als volgende week ÊÊn persoon uit die zaal zich nog iets weet te herinneren van wat je hebt gezegd. Maar jij bent een prima spreker. Daar ligt het niet aan. Het is een zwaar overschat fenomeen, dat presenteren. Dat hadden ze gewoon aan presentatoren over moeten laten. Maar ja, de commercie he? Egovergrotende mannetjes. Zeg eerlijk, denk jij ooit: Wat zou het toch geweldig zijn als iemand eens kwam vertellen over zijn werk bij atoomstroom.nl? Nee, dat denk je niet he? Nee, ik ook niet.

    Neemt niet weg dat de prestatie die je hebt geleverd (als volgzaam slachtoffer van de verzameling ego’s waarvoor je werkt 😉 ) er een is om trots op te zijn. Gebruik deze kwaliteiten ook in de toekomst een keer om iets dat je werkelijk -ongedwongen- interesseert aan mensen te vertellen.

    Sorry dat ik me weer even liet gaan. Uiteraard wens ik je wel een grootse carriere toe. Zo groot dat je op een gegeven moment financieel onafhankelijk bent en je die toehoorders eens flink kunt afzeiken. 😉

  3. Ik vind de reactie van Mack erg goed!
    Jij doet het, er van uitgaande dat je dit niet elke week doet, best goed hoor. De eh’s verdwijnen gaandeweg.
    Klein tipje? Volgende keer spreken zoals je schrijft. Mensen onthouden inderdaad weinig maar zodra je er humor in gaat gooien, wordt het een ander verhaal.

  4. Tja, ga er maar aan staan om even een presentatie te houden met een zaal vol starende gezichten.
    Lijkt mij niet makkelijk. Knappe prestatie/presentatie.
    Ik zou het niet durven.

    Dat van dat hoofd… Dan heeft je vader ook een gek hoofd want je lijkt (nog steeds) sprekend op hem. Zwijgend trouwens ook 😉

Geef een reactie